Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2007

Μελομακάρονο

Στον διάβα μου στους στολισμένους δρόμους της πόλης με φώτιζαν χιλιάδες πολύχρωμα λαμπιόνια. Κόσμος πολύς μπροστά μου, έκανε το βήμα να μοιάζει ράθυμο. Μπήκα σε ένα από αυτά τα πολυκαταστήματα τα γιορτινά. Στάθηκα μπροστά στην είσοδο δίπλα στο μεγάλο δέντρο με τις γιρλάντες. Το περιεργάστηκα για λίγο… δε ξέρω γιατί. Έπιασα μια μεγάλη γυαλιστερή μπάλα ασημένια από αυτές που σαν τις φέρνεις κοντά στο πρόσωπο σε δείχνουν μεγάλο και αστείο ενώ αν τις απομακρύνεις μικρό και ασήμαντο. Με έπιασε ένας ακαταλαβίστικος πανικός. Άρπαξα το δέντρο και άρχισα να το ταρακουνώ βίαια. Τι μου έφταιγε το καημένο δε γνωρίζω αλήθεια. Άρχισαν να πέφτουν από πάνω του κάθε λογής στολίδια, από ευχητήριες κάρτες και δώρα , μέχρι δανεικά χαμόγελα και επιβεβλημένη ευτυχία , από στημένες ευχές μέχρι φιλανθρωπικούς μποναμάδες που ξεπληρώνουν τα ανθρωπιστικά μας χρέη , από πολύχρωμες τσάντες με πολυποίκιλα καλούδια μέχρι δυσάρεστες συνευρέσεις των ημερών και το δέντρο θα έμενε τελείως γυμνό και άδειο από στολίδια, αν συνέχιζα με αυτό το ρυθμό, και ίσως έτσι να ήταν άσχημο μέσα στην αλήθεια του αν δεν ερχόταν το πνεύμα των Χριστουγέννων να με συνεφέρει με ένα γερό χαστούκι από ηδονικές λιχουδιές. Ηρέμησα με ένα λαχταριστό μελομακάρονο να λιώνει στο στόμα.

Δεν γνωρίζω πως αντιστέκεται κανείς στη θέα ενός μελομακάρονου!

Καλά Χριστούγεννα σε όλους και Καλή Χρονιά!